ZEN MIND เซนและความตื่นเต้น 

อาจารย์ของฉันสิ้นเมื่อฉันอายุ 31 ปี แม้ฉันอยากจะอุทิศตนกับการหฏิบัติเซนเพียงอย่างเดียวที่วัดเออิเฮจิ แต่ฉันจำต้องสืบทอดตำแหน่งของอาจารย์ที่วัดของท่าน ฉันเริ่มมีงานยุ่ง และเนื่องจากยังหนุ่มจึงมีปัญหามากมาย ปัญหาเหล่านี้ได้ให้ประสบการณ์บางอย่างแก่ฉัน แต่ถึงอย่างไรก็เปรียบไม่ได้เลยกับการมีชีวิตที่สงบและจริงแท้

การคงวิถีของเราไว้เป็นสิ่งสำคัญ เซนไม่ใช่เรื่องที่น่าตื่นเต้น แต่เป็นการจดจ่อกับกิจวัตรปกติในแต่ละวันของเรา ถ้าเธอเริ่มมีงานยุ่งและมีเรื่องตื่นเต้นมากเกินไป ใจของเธอจะเริ่มหยาบและยุ่งเหยิง นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดี ถ้าเป็นไปได้ จงพยายามมีใจที่สงบ ชื่นบาน ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งใด

ปกติแล้วชีวิตของเราจะยุ่งเหยิงขึ้นทุกๆ วันทุกๆ ปีโดยเฉพาะในสมัยนี้ ถ้าเธอกลับไปเยือนสถานที่ในอดีตที่คุ้นเคย ซึ่งเธอจากมานาน เธอจะตกใจกับการเปลี่ยนแปลง นั้นเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ ทว่าถ้าเธอเริ่มสนใจกับสิ่งที่น่าตื่นเต้นหรือการเปลี่ยนแปลงของเธอเอง เธอจะเข้าไปติดพันกับชีวิตที่ยุ่งเหยิงของเราต็มตัว แล้วก็จะหลงทางไป แต่ถ้าใจของเธอสงบและมั่นคง เธอจะสามารถแยกตัวออกจากโลกที่หนวกหูวุ่นวาย แม้ตัวเธอจะอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้นก็ตาม ท่ามกลางเสียงอึกทึกและความเปลี่ยนแปลงใจของเธอจะสงบเงียบและมั่นคง

เซนไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้น บางคนเริ่มฝึกเซนเพราะความอย่างรู้อยากเห็น และก็ทำได้แค่ทำให้ตัวเองยุ่งวุ่นวายมากขึ้นเท่านั้น ถ้าการปฏิบัติทำให้เธอแย่ลง มันจะเป็นเรื่องไร้สาระ ฉันคิดว่าถ้าเธอพยายามทำซาเซนอาทิตย์ละครั้ง มันก็ทำให้เธอวุ่นวายพอแล้ว อย่าไปสนใจกับเซนมากเกินไป เวลาที่คนหนุ่มสาวตื่นเต้นกับเซน พวกเขามักจะเลิกเรียนหนังสือ และมุ่งหน้าเข้าป่าเข้าดงเพื่อหฏิบัติ ความสนใจแบบนี้ไม่ใช่ความสนใจที่แท้จริง

เพียงแต่ปฏิบัตไปเรื่อยๆ อย่างสงบ แล้วบุคลิกภาพและนิสัยของเธอจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเอง ถ้าใจของเธอวุ่นวายอยู่เสมอ มันจะไม่มีเวลาสร้างลักษณะเหล่านี้ขึ้น และเธอจะไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเธอพยายามมากเกินไป การสร้างบุคลิกภาพและนิสัยก็เหมือนการทำขนมปัง

 

ได้รับการสนับสนุนโดย  ufabet สมัคร